Creire que pensar que dever…

-Va plan, n’en trobaràs una autra !
-M’as plan vist ?
-N’en vales un autre !
-Siàs quitament pas fotuda de m’a’char dins los uèlhs per me dire aquò !
geinada
-Siàs pas òrre vòli dire ! I a pièger !
-Mercés, aquò fai plaser, francament…
-Non ! Es pas çò que voliái dire ! Enfin, te descoratja pas, es lo principal !
aire de pietat, votz suauda e uèlhs lusents
-Saps que…la Inès… creguèri l’ausir dire que pensava que deviás aver una conversa interessanta… »

Amb aquò, anirem luènh…

Pons

Advertisements

Perque Pons ?

-Pons, un dia que’t caurà disèr perqué…
-…
-Perqué, Pons ?
-Perqué qué ?
-Perqué « Pons » ?
-Es aital.
-Mès… n’es pas lo ton nom vertadèr ?
-Ah bon ?
-Voi disèr…en pujar totara, qu’èi vist que sus la bostia de letras n’era pas marcat aquò, qu’era marcat…
-Sabi plan çò que i a escrich. Soi ieu que botèri l’etiqueta !
-Alavetz… perqué t’apèri Pons ?
-M’apèlas aital dempuèi que nos parlam. Perqué cambiar ?
-La vertat es que…
-Pons t’agrada pas ?
-N’es pas aquò…
-Los escaisses te geinan ?
-Es de vèder lo ton nom escrivut…
-As jamai cercat a lo conèisser tanpauc avant !
-Qu’avèvi l’impression que i a causas que ne vòs pas briga parlar…
-…
-Tot aquò me geina…
-Ont es lo problèma ? Que m’apelèssi Pons o quicòm mai, de qué cambia ?
-Es…saps…quand èm aquiu…dens lo lèit…e que hasèm…saps que…jo que pensi « Pons » hòrt, hòrt…que te’u marmusi dens l’aurelha…
-O crides tanben…
-…òc…a còps…mès, com disèr, adara qu’èi vist un nom…aute…qu’èi l’impression que n’es pas mèi tu, dab jo, dens aquèth lèit… qu’es un estrangièr…fin finau qu’èi l’impression de ne pas te conèisher briga…
-Es çò que m’agrada a ieu.

Pons